route

De filmzaal van de Castrowijk is een juweeltje. Net een oude theaterzaal. En wat de zaal echt speciaal maakt, is dat er voor het begin van de film op een orgeltje wordt gespeeld. Het orgel gaat zelfs al spelend de lucht in.
Zo stond het in de reisgids, maar wij wilden dat eens live meemaken. De eerste avond met mijn ouders in San Francisco was er de ideale avond voor. Want ze speelden er The Sound of Music, in sing-along versie.

The Sound of Music heb ik als klein meisje heel vaak gezien. Dicht tegen mijn moeke aangekropen, mijn vader trok zich op zo'n momenten graag terug.
Maar deze keer had hij weinig keuze. De andere optie was om iets te gaan drinken in een van de vele homocafeetjes, want de Castro is de regenboogbuurt.

En dus zaten we ruim op tijd in de zaal. Op het fantastische concertorgel klonk een medley van de Sound of Music, compleet met slagwerk en belletjes. En de organist ging ongestoord naar omhoog.
Bij een sing-along moet je blijkbaar niet alleen zingen.

moesten we recht gaan staan, de Nazi's moesten worden uitgejouwd, sissen hoorde bij de barones en tegen Rolf, de telegramjongen, moesten we blaffen. Tijdens de beginbeelden kon de camera ook best wat aanwijzingen gebruiken om Maria te vinden.
Voor de film begon was er nog een modeshow. Want natuurlijk zaten er veel nonnen in de zaal, net als 'Doe a deer'. Maar het waren de 'brown paper packages tied up with strings' die als winnaars werden uitgeroepen. Toen Maria enkele minuten later op het scherm ver-

Bij het binnenkomen had iedereen een geel zakje gekregen. In dat zakje zaten de benodigdheden voor de avond, zo legde een zware versie van Maria ons uit. Een edelweissje om mee te zwaaien, een klapper - te gebruiken bij de eerste kus - en een stukje stof om Maria eraan te herinneren dat ze van de gordijnen speelkleren kon maken. Bij het huwelijk

familie Von Trapp zijn nu wel grondig door elkaar geschud. Ik denk niet dat ik ooit nog onbevangen naar mijn favoriete film zal kunnen kijken.

Lotje

scheen, barstte de zaal los. Ik was niet de enige diehard fan.
Er werd niet alleen meegezongen, de conversaties werden ook de hele tijd (op vaak dubieuze wijze) aangevuld. Hilarisch. De tranen rolden over mijn gezicht van het lachen.
Mijn kinderlijke herinneringen aan de