Bus, bigger bus, biggest bus
Verslagen Amerika
28 september
We hebben net de hoogste pas in Montana overgestoken. Tijd om te eten. Geen picknicktafel te zien, dus stoppen we langs de weg. Even later stopt een zware tourmotor. Susan en Rick hadden ons de dag ervoor ook al gezien. Maar toen zaten ze in hun bus, met een grote metalen box eraan. Of we ons dat nog herinneren? Ja, zo'n gigantische bus rijdt niet onopgemerkt voorbij. En deze keer zijn het eens geen bejaarde Amerikanen, maar een Canadees vijftigerskoppel.
Susan en Rick hebben hun kasteeltje verkocht om te kunnen rond-
trekken. Ze hebben er in elk geval geen luxe voor moeten inleveren. Zowel de keuken (met vaatwasser) als de zithoek (met twee computers en een reuzentelevisie) kunnen uitgeschoven worden. Er is ook een gigantische douche en een dressing. Hun reisroute ligt niet zo vast en ze willen ons maar wat graag een lift geven.
Weer een wens verhoord! Want we waren tegen de tijd aan het fietsen om wat langer in Yellowstone te kunnen zijn. Mijn spieren konden een extra dag rust dus wel gebruiken. De volgende ochtend staat Rick klaar met een boormachine om onze fiets in de 'garage' vast te zetten.
Het lukt nipt, want in de box staat naast de motor ook nog een auto. Na het ontbijt in de bus worden de keuken en zithoek ingeschoven en zijn we weg. Een dik uur later zijn we al een dag fietsen verder en hebben we hoofdpijn. De airco op de fiets werkt toch beter. Maar in zo'n bus zit je wel comfortabeler. Zelfs met twee in een grote lederen zetel, met verstelbare rug
en voetensteun. Ik dommel zachtjes in. We drinken thee op de parking van de supermarkt, 't is eens iets anders. En dan rijden we verder. Hoe dichter we bij Yellowstone komen, hoe mooier het landschap wordt. Ik vind het wel een beetje jammer dat het landschap zo snel voorbij vliegt. Maar Rick heeft een getraind oog, we zien antilopen en herten. We babbelen over Amerika, heimwee, Lady Diana, gezond eten. Buiten is het 31 graden.
En opeens zijn we in Yellowstone. Eerst eten we nog een zalmburger met verse salade. Onder het toeziend oog van een familie wapitis halen we de fiets uit de trailer. En na een foto en een dikke knuffel rijden ze verder, op weg naar het volgende avontuur.
