Teepeejajee
Verslagen Amerika
15 oktober
Het is ondertussen al zo erg met ons gesteld dat we alleen nog in ons tentje lekker kunnen slapen. Binnen slapen we niet zo diep, zeker niet als we ook nog eens samen in een bed liggen. Mijn bedgenoot is een verstokte woeler en is in het dekentrekken nog altijd mijn meerdere. Geef me dus maar ons tentje. Zelfs mét de nachtelijke plasonderbrekingen en de zeer onromantische slaapzakken.
's Avonds ons tentje opzetten gaat ondertussen heel snel, alleen het inpakken duurt nog altijd wat lang.
En dus leek de teepee op de camping in Brigham de ideale slaapplek. Als een echte squaw maakte ik de tent gezellig, met de slaapmatjes mooi in het midden. Zo zagen we door het verluchtingsgat boven ons de sterren. We dronken thee in de tent, onder het toeziend oog van geschilderde bizons.
De tent hield de wind, die ondertussen steeds sterker werd, goed buiten. Moe en voldaan kropen we in onze zakken... om er uren later nog steeds wakker te liggen. De wind was ondertussen zo hard gaan blazen dat het klapperen van het zeil ons zelfs met oordopjes uit onze
slaap hield. Rond drie uur nam de wind wat af en leek de slaap eindelijk neer te kunnen dalen. Tot ik wakker werd van verfrissende druppeltjes op mijn gezicht. Het was beginnen te regenen. En het gat in de teepee kon niet dicht. Dus haalden we toch maar onze tent uit. Voor een keer diende die als extra deken.
Zo konden we toch nog een paar uurtjes slapen. En duurde het inpakken die ochtend weer net iets langer.
Nooit gemerkt dat indianen zo kleine oogjes hadden.
Lotje
