Over schaduwen en warme zomerdagen
Verslagen Canada
24-25 juli
<<
Een hittegolf tijdens de West Coast Trail. Lange strandkilometers onder de stekende zon. Alsof de trekking zelf al niet zwaar genoeg is. Het had ook kunnen regenen natuurlijk. Een mens leert zich snel aan te passen, wij dus ook. Opstaan voor dag en dauw heeft trouwens dat extra voordeel dat er nog wat tijd overblijft om wat te lezen bijvoorbeeld of om de wonderen der natuur te ontdekken. En die wonderen zitten soms in het kleinste hoekje.

Elk van die stenen zorgden voor kleine wervelingen. Kleine blaadjes die op het water dreven, dartelden speels als ze een steen voorbijgleden. Maar veel mooier was de schaduw die zo een blaadje of een werveling achterliet. Ik zag de ene schaduw na de andere. Net alsof druppeltjes olie van verschillende grootte over de bodem gleden. 
Vanmiddag zat ik op een boomstronk boven een riviertje. Het stroompje was net te ondiep om er lekker in te kunnen zwemmen. Maar misschien zorgde net dat ondiepe voor het fascinerende schouwspel. Vanop die boomstam keek ik in het glasheldere water dat vol verschillende stenen lag.
/\
/\
Het hield maar niet  op. Zo simpel en toch zo mooi. Of hoe een stadsmeisje de wereld ontdekt.