Geen tijd wegens op reis

Verslagen Argentina
mei - juni.

 

Ik wou eind juni in Bolivië zijn. En Lotje wou niet meer liften. Dat hadden we een paar keer gedaan en dat ging verrassend vlot, te vlot eigenlijk, want we kregen geen vat meer op het landschap. En dus namen we ergens in de eerste helft van mei de rekenlat in de hand en stelden we een reisschema op dat ons tijdig in Bolivië zou brengen. Geen omwegjes à la Tromen meer, de meest directe route, nog altijd goed voor ruim 1800 km asfalt en 130 km ripio. Zoveel mogelijk binnen slapen om onze energie te sparen. En  elke dag de fiets op, met tussen-

<<

door net even tijd om de grote steden op onze weg te bezoeken: Mendoza, San Juan, Salta en Jujuy.
En zo geschiedde. Min of meer, want slecht verzorgde spieren zorgden in Mendoza en San Juan voor gedwongen extra rustdagen. In Mendoza dronken we dan nog maar wat wijn en in San Juan profiteerden we ervan om een paar dagen

een auto te huren. Daarna ging het vlotter: we waren een beetje voorzichtiger in het afwisselen van de zware en lichte fietsdagen. In de droge provincies San Juan, La Rioja en Catamarca reden we de hele dag door dorre vlaktes om van het ene dorp in het andere te komen.

Af en toe staken we een bergrug over, en we zwoegden nog twee dagen op het losse zand van de Cuesta de Belén. Daarna bezochen we de ruïnes van Quilmes, in Tucuman, en reden we langs Cafayate naar Salta. We kwamen weer in groen en vruchtbaar gebied, en op de route naar San Salvador de Jujuy reden plots door een subtropisch landschap.

matiebureau ons geruststelde over de aard van de beklimming (helemaal plat met schattige kleine hellinkjes en afdalingetjes) konden we nog wel even verder.

/\

Tot slot klommen we, via de Quebrada de Humahuaca, naar de Boliviaanse grens. En hier, in Abra Pampa, op een hoogte van 3500 meter en op 75 kilometer van Bolivië, in een lama-herdersdorp van een paar duizend zielen,  tellen we met spanning onze rode bloedlichaampjes af.
We hebben er nog te weinig, de zuurstof

wordt hier schaars en we hebben tijd nodig om op adem te komen.

En dus kunnen we eindelijk onze typmachine nog eens opdiepen, en proberen we een beetje van onze schrijfachterstand in te halen.

Koen