You Die Grasses
Verslagen Chili
21 januari
Om een taal te leren, moet je reizen. Na 6 weken in Chili is mijn Duits beter dan ooit. Grammaticaal rammelt het aan alle kanten, maar ik amuseer mij geweldig met het manipuleren van de barbaarse klanken. Lotje mikt hoger, een compliment als 'du sprichst FAST akzentlos' is haar niet genoeg meer.
Het is hier niet al Duits wat de klok slaat. De Zwitsers zijn bijna even talrijk. En hun klok slaat hier dikwijls tilt, want er blijven er veel hangen. Verslingerd aan een Chileens meisje, of aan het Andiene landschap.
Bergen, meren, sneeuw, ze voelen zich hier thuis. Ze bouwen een chalet en ze ontvangen toeristen.
Ondertussen wordt hier ook Spaans gesproken. Zo luisterden we naar een Catalaanse meisje en een Baskische jongen. Heerlijk. Het klonk net als op onze Assimil-opname.
Met het Chileense Spaans of het Chileno is dat wel even anders. Een beetje Chileen spreekt onverstaanbaar snel, slikt de helft van de medeklinkers en een goed aantal klinkers in en gebruikt een heleboel slang.
En alles wordt verkleind en verschattigd. Of we na ons wandelingetje een watertje willen voor ons koffietje, en moet er een melkje bij of is een suikertje genoeg?
Maar we trekken onze plan. De gazet lezen lukt al, soms wil al iemand iets herhalen en in de betere restaurants heeft een vertaalprogramma de menu's opgevrolijkt.
Zo konden we al hedgehog/egeltjes krijgen als voorgerecht (erizos del mar). Maar het meest angstaanjagende gerecht vonden we toch in Puerto Montt, in de chique Club Alemàn. Onze kennis van het Engels behoedde ons voor een fatale vergissing : Salsa Finas Hierbas / Sauce You Die Grasses.
Koen
